Waar komt de wijsheid nou eigenlijk vandaan? Dat vraagt Job zich af.
Het is een vraag die je niet zomaar stelt. Dit soort vragen stel je alleen als je vastgelopen bent. Als je gezocht hebt naar wijsheid voor jouw leven, maar je hebt niks gevonden.
Je bent helemaal ten einde raad. Waar komt de wijsheid vandaan, oftewel, waar moet ik nu nog zoeken? Wat kan mij nu nog helpen in mijn situatie?
Wat is wijs of wat is dwaas voor iemand zoals ik?

Job is in gesprek gegaan met zijn vrienden. Hij klaagde tegen hen over alle rampen die hem overkomen waren. Hij klaagde dat hij alles verloren had, zijn rijkdom, zijn kinderen, zijn goede naam, ja inclusief zijn gezondheid, want hij zit vol met zweren en builen.
Hij zocht wijsheid bij zijn vrienden, iets wat hem zou verzoenen met zijn lot.
Maar zijn drie vrienden hielpen hem totaal niet verder, want ze vertelden hem dat hij gestraft was door God voor zijn zonden.
Ze zeiden dat hij schuld moest bekennen en boete moest doen voor zijn zonden.
Maar daar was Job het totaal niet mee eens. Als zijn lijden een straf van God was, dan was God uiterst onrechtvaardig. Want Job was altijd een goed mens geweest.

Er was dus volgens Job geen wijsheid in de woorden van zijn vrienden.
En toch wil Job het begrijpen: waarom is mij dit overkomen? Waarom zit ik hier in zak en as?
Hij wil inzicht, maar waar is dat te vinden?
De enige van wie hij dan nog antwoord verwacht is God, de Schepper van hemel en aarde.
Als Schepper heeft God immers een weldadige orde aangebracht in de natuur. Hij stelde grenzen aan de wind en het water, Hij legde de natuur zijn wetten op.
Om zo te kunnen scheppen, moet God wel uitblinken in wijsheid (vers 23-28).
Alleen van God verwacht Job nog wijsheid, d.w.z. een antwoord op zijn vragen.

Wijsheid - in onze tijd verwachten we het van mensen. Het lijkt relatief. Afhankelijk van de cultuur waarin je leeft.
Wijsheid - aan het begin van Job 28 gaat het over de mijnbouw - goud, zilver, brons.
Job beschrijft hoe wonderlijk het is dat mensen dat uit gangen onder de grond vandaan halen. Wijsheid omvat dus ook de kennis die je nodig hebt om een goed vakman te zijn.
Ja zelfs wat wij wetenschap en techniek zouden noemen.
Toch zijn er vragen waar we geen antwoord op krijgen. En die vragen zijn voor Job nu het belangrijkste: de waarom vragen.

Het is eerlijk om ook het antwoord van God te lezen uit hoofdstuk 40.

God roept Job uit de storm - een voor mensen onbeheersbaar fenomeen. Alleen God kan de storm sturen. Job heeft God aangeklaagd, maar hij heeft vooral om een antwoord gevraagd en dat krijgt hij nu. Wat opvalt, is dat God het niet ontkent. Jobs lijden was inderdaad onrecht.
Maar God laat zich niet in het beklaagdenbankje zetten. In plaats daarvan vraagt God aan Job of hij meent dat hij op hetzelfde niveau staat.
Wil je mij schuldig verklaren en zelf vrijuit gaan? In feite vraagt God aan Job: denk je dat jij zelf God zou kunnen zijn? Zou jij het dan beter doen dan Ik? Zou jij je woede over al het onrecht op de wereld in toom kunnen houden?

Job doet er dan het zwijgen toe. Ik begrijp dat, want het belangrijkste is dat hij een
antwoord van God gekregen heeft. Het is misschien geen antwoord op de “waarom” vraag. Maar het is wel een troost dat de Schepper van alle ontzagwekkende dieren en natuurverschijnselen, naar hem, Job, omkijkt. Zo mogen ook wij weten: God wil met jou en mij meeleven, ons steunen. Je nood bij Hem neerleggen, kan rust geven.

In de storm, in alle onrust en onzekerheid, worden we niet verlaten, maar ziet God naar ons om. Laten we daarom altijd blijven bidden en zoeken naar de wijsheid van God, die onze menselijke wijsheid ver te boven gaat.