​Soms voelt het alsof de wereld nooit stilvalt. Onze dagen zijn gevuld met werk, afspraken en een constante stroom aan prikkels. In die drukte merk ik dat ik God niet bewust vergeet, maar Hem wel minder ruimte geef. Het voornemen om tijd te nemen voor gebed of stilte schuift al snel op naar “straks.” Maar dat moment komt vaak niet. En toch blijft er iets knagen, omdat ik weet dat juist die tijd met God geen extra taak is, maar een bron van rust en richting.

Wanneer ik wél even stil word, al is het maar kort, merk ik het verschil. Mijn gedachten komen tot rust en ik word weer bepaald bij wat echt belangrijk is. Misschien gaat het niet om meer tijd maken, maar om anders omgaan met de tijd die we al hebben. God is ook te vinden in de kleine momenten: een kort gebed, een moment van dankbaarheid, even bewust stil zijn.

In een wereld die altijd doorgaat, is stil worden een bewuste keuze.
Een keuze om even niet mee te rennen, maar te zijn bij God.

Mijn gebed is dat we, midden in alles, die momenten blijven zoeken.
Want hoe druk het leven ook is, bij God mogen we altijd thuiskomen.