We hebben van bijna alles twee stuks: oren, ogen, lippen, kaken, benen, voeten, armen, handen, hersenhelften, longen, etc. Mooi hè? De natuur heeft – zo lijkt het wel – van bijna alles een back-up gemaakt om te voorkomen dat het stilvalt of dat er dingen gebeuren die niet oké zijn.

De meesten van jullie weten dat ik ook wat dingetjes met een computer en zo doe. En dan leer je in de allereerste minuut van de opleiding(en) dat het maken van een back-up superbelangrijk is. Om simpelweg geen belangrijke dingen kwijt te raken.

En zo is het ook met het leven, denk ik. Alleen, hoe maak je dan je back-up? Door foto’s, films of geluidsopnames te maken? Of schrijf je een dagboek?
Soms gebeurt er iets waarop je geen vat of grip hebt. Dan overkomt het je. Niet altijd spannend of eng of erg. Maar dat kán natuurlijk wel. Soms kan het je overweldigen, je bijna de baas worden. Dan brokkelen zekerheden af, of althans dat ervaar je zo. En hoe ga je dan verder? Hoe pak je de draad weer op?

Ik vind dat soms best lastig. Vaak is het moeilijk om “Nu even niet!” te zeggen, want je bent zo niet-van-jezelf. En leer je ook niet in de Bijbel dat je je naaste moet helpen? Maar wat als dan je ‘harde schijf’ te vol raakt? Hoe zet je dan alles weer terug? Wat of wie is dan je back-up?

En wat doe je als je soms zelfs het geloof even verliest? Kun je dan terugvallen op een back-up?
Of is die back-up er gewoon altijd?
Volgens mij wel. Op de achtergrond is de kracht van Hem, die levende adem is, altijd aanwezig.
Het is je safe-line. Hij is altijd bij je, want dat heeft Hij beloofd.

Sela’s zangeres Kinga Bán bezong het al in het lied “Ik zal er zijn”.
Verborgen aanwezig deelt U mijn bestaan.
Waar ik ben, bent U: wat een kostbaar geheim.
Uw naam is “Ik ben” en “Ik zal er zijn”.

Hij was er altijd, is er altijd, en Hij zal er altijd zijn. Een betere back-up kun je je niet wensen.