“Wees dus volmaakt zoals jullie hemelse Vader volmaakt is.
Alleen dan zijn jullie werkelijk kinderen van jullie Vader in de hemel”, zegt Jezus volgens Matheus 5: 48.

Een onmogelijke eis lijkt het. Volmaakt zijn? Het streven van mensen naar volmaaktheid heeft tot de raarste uitwassen geleid. Niet alleen voor individuen die bijvoorbeeld hun leven bovenop een paal of in een grot gingen slijten, maar ook voor allerlei methoden in de opvoeding die de naam ‘zwarte pedagogiek’ hebben gekregen.
Het zoeken naar de volmaaktheid die Jezus bedoelde, wordt vaak in verband gebracht met de Bergrede. Deze heeft in het christendom drie vormen van denken over wat Jezus bedoelde teweeggebracht.

Vaak wordt gezegd: de Bergrede gaat over Gods toekomst. Over de nieuwe hemel en de nieuwe aarde.
Als alles nieuw wordt. Het is onmogelijk om te doen wat in de Bergrede gezegd wordt.
Wij zijn zo onvolmaakt, dat we ons nooit aan deze aanwijzingen van Jezus kunnen houden.
Daarom alleen al gaan we altijd gebukt onder de zonde van onvolmaaktheid.
Jezus’ aanwijzingen zijn toekomstvoorspellingen, ideaalbeelden die ons vertellen over de tijd waarin Gods koninkrijk alles nieuw zal maken.
Stil maar, wacht maar, alles wordt nieuw. Dan na de jongste dag zal de Bergrede waar zijn.

De tweede stroming zei: de Bergrede is net zoals de tien geboden.
Het is een soort wetboek van strafrecht, een meetlat voor ons bestaan.
We moeten proberen de regels zo nauwkeurig mogelijk na te leven.
Het werd net als de tien geboden een wet. De Bergrede werd vertaald in regels en regeltjes, zo nauwkeurig mogelijk. Maar we zullen altijd zien dat we falen.
Het is een onmogelijke opgave.
De Bergrede laat ons zien en horen hoe we vergeving en genade nodig hebben, want zonder dat zijn we allemaal verloren. De Bergrede houdt ons klein.

De derde stroming werd gevormd door de zogenaamde Bergredechristenen.
Zij komen in de hele geschiedenis van het christendom voor.
Zij vertalen de Bergrede niet in regeltjes, maar houden het open.
Elke situatie in het leven kan vorm en inhoud krijgen door vanuit de Bergrede te leven.
Het gaat dan in de ogen van andere christenen om zeer radicale christenen, die vaak keuzes maken die dwars tegen de maatschappelijke stromingen ingaan.
Deze radicaliteit werd gepraktiseerd in kloosters of in kerkelijke gemeenschappen, zoals die van de Quakers.

De strijd over hoe radicaal je Jezus leefregels moet navolgen, is zo oud als het christendom.
Je kunt er al over lezen in bijvoorbeeld de Korinthebrieven.
De richtingenstrijd in het christendom is altijd gebleven.
Ook Jezus heeft te maken met mensen die hem fel bestrijden omdat zij menen precies te weten hoe God het bedoeld heeft.

Waarin zit het nieuwe van de leer van Jezus?
Jezus antwoord is bijna verbluffend: “Gods leefregels zijn van alle tijden en alle plaatsen.”
Jezus vraagt: “Mag het ietsje meer zijn?”
Die vraag herkennen we in: “Waarin doe jij meer dan het gewone?”.
Heel simpel, ietsje meer dan het gewone maakt alles anders.
Dat kun je doen met de mentaliteit van overvloedige rechtvaardigheid.
Die mentaliteit, zegt Jezus, verlost ons van de machteloosheid van de regeltjes die precies aangehouden moeten worden.
Jezus verlost van het afgepaste doen wat nu eenmaal hoort.

Met één ding voor ogen: rechtvaardigheid voor iedereen.
Vreemdelingen mag je niet uitbuiten.
Afhankelijke vrouwen en kinderen mag je niet misbruiken.
Smeekt iemand om hulp, dan moet je helpen.
Als iemand iets geleend heeft, geld of iets anders en hij of zij kan het echt niet teruggeven, laat het dan maar zo.

Deel van jouw rijkdom, heb zorg voor de ander!
Ook daar al gaat het om meer dan het gewone.
En daarbij gaat het om de mentaliteit van Gods kinderen.
De manier van in het leven staan. “Wees dus volmaakt zoals jullie hemelse Vader volmaakt is.
Alleen dan zijn jullie werkelijk kinderen van jullie Vader in de hemel”.

De volmaaktheid zit in die mentaliteit.
Niet voor wat hoort wat, maar de genade van God en liefde van God laten zien en beleven.
Dus in je gedrag laten zien dat je Gods kinderen bent.
De volmaaktheid hoort bij de mentaliteit waarbij er geen wij en zij meer is.

Waar iedereen mens mag zijn en meetelt.
Waar niemand een ander de maat neemt.
Waar misbruik en uitbuiting wordt bestreden met alle krachten die mogelijk zijn.
Waar elk mens als mens even belangrijk is.
Dat is de volmaaktheid van Gods kinderen.
Als nieuw?
Het kan in het licht van de Bergrede.
Een mogelijkheid om in deze wereld de onmacht te boven te komen, de onmacht over alles wat in deze wereld in strijd is met Gods woorden van liefde en genade.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *