Benedictijns leven is in één regel samen te vatten: “heel aandachtig luisteren en van harte en daadwerkelijk respons geven.”
En niet uit zweverige braafheid, maar om tot resultaat te komen.
Spreuken 25:11 Het juiste woord op de juiste tijd is als een gouden appel op een zilveren schaal.

In het weekend van 10 tot 12 mei zijn we met een groep naar Schoten in België geweest, waar een groep Benedictinessen (8 vrouwen) samenleven.
We mochten als gasten in hun klooster verblijven en namen deel aan hun gebedsdiensten, vier keer per dag.
Door de gesprekken met de gastenzuster en een andere zuster, leerden wij wat Benedictijns leven inhoudt.

De zusters zijn nu al op leeftijd, maar ze hebben vroeger bijna allemaal lesgegeven op de school op hun terrein.
Die school werd tijdens de oorlog opgericht als kleuterschool, maar groeide mee met de leerlingen: eerst lagere school, daarna middelbare school met Latijn en Grieks.
Toen de zuster daarover vertelde, zei ze dat de school bij de leerling moest passen. Het gaat dus niet om een selectie op grond van toets resultaten of cijfers.

De schoolleiding moet aandachtig luisteren, of de nieuwe leerling en de school wel bij elkaar passen. Als dat niet zo is, dan wordt de leerling niet bot afgewezen of ‘afgekeurd’, maar wordt duidelijk in een gesprek: deze school past niet bij jou, maar er zijn wel ander scholen.
Aandachtig luisteren wordt door Wil Derkse als kern van de Regel van Benedictus beschouwd. Die regel begint met: “Luister, mijn zoon, …”

De regels dienen positieve waarden: persoonlijke groei en bloei, het gedijen van de gemeenschap, goed zorgen voor je spullen. De monastieke geloftes zijn daarop gericht: stabilitas, conversatio morum en obedientia.
Deze zijn te vertalen als bestendigheid (stabilitas), dagelijkse verbetering van houding en levensstijl (conversatio morum),  en aandachtig en van harte gehoor geven aan wat de moeder overste, medezusters en anderen van je vragen (obedientia).

Zelf hebben we de tijd genomen om aandachtig te luisteren naar een Bijbeltekst, het gedeelte waar Jezus zegt: Ik ben de wijnstok en jullie zijn de ranken (Johannes 15:1-8).
We hebben daarvoor de methode Lectio Divina gebruikt. Daarbij open je jezelf als lezer voor wat de tekst met jou doet of wil doen. Je bereidt je in stilte of in gebed voor op de lezing, je leest aandachtig en laat associaties opkomen naar aanleiding van de woorden die je leest. Heeft deze tekst misschien een boodschap voor jou in het heden?
Als laatste is er de contemplatio: je mediteert een tijdje over de rust en de liefde die we van God ontvangen.

De deelnemers hadden een dag de tijd om zelf de tekst te lezen en te mediteren. In een groepsgesprek konden we de ervaring daarmee delen. De resultaten waren heel verschillend.
Het mooie van een kloosterweekend is dat je aandachtig naar elkaar leert luisteren.
Dat je door rust en stilte en regelmatige gebedstijden, ook heel aandachtig naar God leert luisteren.
Het was voor mij en voor de deelnemers een bijzondere ervaring.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *