Wie is God, wat is God, waar is God?

Onlangs werd mij na een kerkdienst onder het koffiedrinken deze vraag als een soort noodkreet gesteld. De mevrouw die mij deze vraag stelde zei dat ze dit, nu ze ruim zestig was, zich steeds vaker afvroeg.
Vanuit haar jeugd voelde dat ongemakkelijk aan. Zulke vragen mocht je nu eenmaal niet stellen.

Van een andere predikant had ze als antwoord op de vraag gekregen: “Het is genoeg als je Jezus in je hart hebt”.
Maar zo kon ze het niet voelen. Ze voelde geen Jezus in haar hart. Ze was al jaren zoekend naar verschillende kerkdiensten gegaan. Ze neigde er steeds meer toe om af te haken zoals haar vriend dat inmiddels ook gedaan had. Maar dat paste niet bij haar opvoeding.

Ik vroeg haar: “Laat je wel eens iets vallen? Gewoon zomaar, een stukje wasgoed, een ballpoint, niks bijzonders?” Natuurlijk was dat zo.
“Vraag je je wel eens af waarom zoiets heel gewoon is en helemaal niet erg?”, vroeg ik. “Nee”, zei ze, “Ik weet dat het geen kwaad kan”.
En weet je door welke kracht het komt dat het geen kwaad kan?”, vroeg ik. Ook dat wist ze.

De zwaartekracht. Een vanzelfsprekendheid in ons bestaan waarvan de raadsels pas het afgelopen jaar een klein beetje opgelost leken te worden.
Maar een kracht waar we allemaal op rekenen.

En zo kon ik haar uitleggen dat we ons nooit afvragen hoe die kracht eruit ziet, waar die kracht woont, waar die kracht vandaan komt en of er maar een beperkte plek op aarde is waar die kracht werkt.

We moeten af van het idee dat God een gestalte is, een woonplaats heeft die begrensd is en die we als plaats zouden kunnen aangeven. God is een kracht. De kracht van de Schepping, de kracht van het leven en de kracht van de liefde.

“Maar Jezus dan?”, vroeg ze. “Die is toch uit de hemel gekomen, dat is dan toch een plek?”

“Ik denk het niet”, zei ik. “Jezus is de manier van God om in te grijpen in de geschiedenis van de mensheid. In de geschiedenis van de schepping. Op een manier die mensen het best begrijpen. Zoals elk mens.

Afkomstig van en verbonden met het eeuwigdurende bestaan van de Eeuwige, Schepper van hemel en aarde, bron van liefde en genade. Voortgekomen uit en verbonden met die alomvattende kracht. Een kracht die net zo noodzakelijk is voor het leven op aarde als de zwaartekracht.

Een kracht die zo vanzelfsprekend is dat de meeste mensen er niet bij nadenken. Een kracht die niet afhankelijk is van of mensen het willen geloven of niet. En toch niet zo onpersoonlijk zakelijk als de zwaartekracht.
Heilige Geest noemen we die kracht.

God wil gekend worden als nabijheid, troost, liefde, gerechtigheid, geborgenheid en goedheid. Een kracht waar je bij te raden kan gaan. En als dat moeilijk is, te ver weg, te abstract, dan is daar Jezus die ons heeft voorgeleefd hoe je vanuit die kracht en in verbondenheid met die kracht kunt leven.”

“Jezus in je hart dus toch?”, vroeg ze.
“Soms is het moeilijk dat zo te voelen”, zei ik.  “Probeer eens elke dag ’s morgens vijf minuten en ’s avonds vijf minuten stil te zijn, rustig adem te halen.” “Mediteren”, zei ze, “Maar dan schieten er allerlei gedachten door mijn hoofd”.

 

Ik legde uit hoe je kunt proberen adem te halen op het ritme van de woorden die de blinde gebruikte toen hij Jezus te hulp riep. Op de inademing: Jezus zoon van David; en op de uitademing: heb medelijden met mij. En dan pak je ’s morgens of ’s avonds een dagboekje en schrijf je drie dingen op waar je dankbaar voor bent. Nee, geen verlanglijstje als vragen, maar gewoon: waar ben je dankbaar voor, nu op dit ogenblijk?
“Ik ga het proberen”, zei ze.
“De Geest zal je leiden”, zei ik.

Dorothea Timmers-Huigens.

1 Reactie

  1. Piet Maris

    Het is ,denk ik, een goed signaal dat dominees durven vertellen dat God als vriendelijke oude man vanuit een bepaalde plek het leven bestierd niet erg dienstig is.
    Kortom dat we weg moeten van een antropomorfische godsopvatting.
    Een wijze van denken die reeds door Spinoza , zo’n 400jaar geleden, werd verkondigd
    God als stuwende ,alles omvattende kracht,van waaruit alles voortvloeit en die zich manifesteert in alles wat is.
    Een kracht die wij zoveel mogelijk moeten proberen te begrijpen.
    Dus niet op de eerste plaats vereren maar begrijpen.
    Jezus heeft ons voor”geleefd” hoe we dat het beste kunnen doen
    Graag meer van dit soort blogs!

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.