Wat is de tijd waarin we leven verwarrend! Wat je dacht te kennen is plots weer anders geworden. De hoop dat we nooit meer oorlog zouden hoeven meemaken sneuvelt aan het front in Oekraïne. Agressie wint van vrede en barmhartigheid.

Eigenlijk zou ik nu het tweede werk van barmhartigheid (de dorstigen te drinken geven) bespreken, althans mijn gedachten daarover met jullie willen delen. Maar de zeven werken van barmhartigheid worden door de tijdgeest behoorlijk op de proef gesteld en door elkaar gehusseld.

Of mogen we ze niet los zien van elkaar, zijn zij allen verbonden tot één? Dat vind ik een moeilijke vraag. Want ben ik geen goed Christen als ik niet alles doe of kan doen van de zeven werken? Is het ook voldoende als ik doe wat binnen mijn vermogen ligt om dit erbarmen in te vullen?

Aan het vierde werk van barmhartigheid (De vreemdelingen herbergen) is zeker nú heel veel behoefte. Maar hoe moet ik dat lezen? Moet ik mijn eigen huis openstellen voor iemand die ik niet ken, zoals sommige mensen ook echt doen en waarvoor ik enorm respect heb?

Of bedoelt de Bijbel misschien toch ook iets anders? Hoe moeten we de vreemdeling gastvrij onderdak verlenen?

Als eerste denk ik aan de twee bekende mensen uit de Bijbel die als landgenoten plots toch verwerden tot vreemden in hun eigen land. Want toen zij zochten naar onderdak voor de nacht omdat Maria hoogzwanger was van Jezus, bleven deuren gesloten. Nergens was plaats….. nergens was gastvrijheid.

De definities van gastvrij en herbergen lopen in elkaar over. Logisch, want het gaat om het zelfde. Gastvrij is het hartelijk en gul ontvangen van gasten, herbergen betekent in huis opnemen / onderdak verlenen.

Je ziet dat er onderling verband ontstaat tussen beide werken: als je iemand hartelijk en gul onderdak verleent, geef je hem ook te eten en te drinken. De werken verbinden en versterken elkaar. Het ene kan niet zonder het andere: onderdak bieden kan niet zonder eten en drinken geven. Zo zijn er nog meer werken die je aan elkaar kunt koppelen.

Tenslotte: ik zocht naar een antwoord op de vraag: ‘Wat is een vreemdeling?’ Op een website las ik de volgende bijzonder mooie tekst:

“Een vreemde,
is niet ver weg, niet onbekend, niet uit een andere streek of land;
is aan jou verwant,
is enkel diegene die je hebt buitengesloten…”

Laten we proberen ons hart open te stellen. Daarmee bieden we onderdak aan ‘Het Woord’ van Hem van wie we oneindig erbarmen krijgen en mogen delen. Daarmee bieden we ook onderdak aan hen die dit woord eveneens horen en hulp bieden aan de ‘vreemde’ in nood.
Dan blijft  de vreemde geen vreemde, maar wordt hij gast. Een gast die we gastvrij mogen en kunnen ontvangen.

Cor Koevoets

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.