Eén van de catechisanten, Karin, moest een spreekbeurt houden op school. 
Haar vriendin was van Turkse afkomst. Zij had een week eerder een spreekbeurt gehouden over de Islam. 

De lerares maatschappelijke vorming was er erg enthousiast over geweest. 
Maar toen Karin besloot een spreekbeurt te houden over het christendom zei dezelfde lerares dat dat niet nodig was. 
Het was niet interessant genoeg, iedereen wist toch wel wat het christendom inhield. 

Nu had Karin een betrokken moeder die dit niet pikte. Ze nam contact op met de lerares en uiteindelijk mocht Karin haar spreekbeurt houden. Maar de lerares waarschuwde wel dat ze uitgelachen zou worden. 

Karin hield haar spreekbeurt. Niet over de geschiedenis van het Christendom, niet over  wie jezus was, maar niet als haar vriendin het gedaan had.

Ze vertelde hoe ze thuis gehoord had van de Bijbelse boodschap. Ze vertelde welke verhalen ze mooi vond. Ze vertelde over de kerkdiensten waar ze heen ging met haar ouders. Ze vertelde over de kindernevendienst en over de jongerendiensten. Ze vertelde van Cirkelslag waar ze aan mee gedaan had.

En toen kreeg ze vragen uit de klas. Klasgenoten waren nieuwsgierig.
Hoe gaat het in een kerkdienst, wat doen jullie daar precies?
Wie bidt er en waarvoor wordt gebeden?
Kost het geld om bij een kerk te horen?
En wat gebeurt er met het geld van de collecte?
Eten jullie ook met elkaar en heb je er ook echte vrienden?

Tot verbazing van de lerares bleek het onderwerp christendom helemaal niet een uitgekauwd onderwerp waar niemand belangstelling voor had.
Karin kreeg een stevig applaus van de klas en een 9 voor haar spreekbeurt.

Dorothea Timmers- Huigens

1 Reactie

  1. Jan van Blanken

    Mooie spreekbeurt van Karin. En goed dat haar moeder initiatief nam!

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *