U kent dat misschien ook wel.
Je bent op een bijeenkomst, een congres of een studiedag. Of op een reünie of een feest.  Je zit in een restaurant of op een terras.

En daar wordt ook gegeten.
Wat doe je dan? Ga je nog in gebed voor het eten?
Vaak is er toch behoorlijk wat verlegenheid.
Te druk, je bent net in gesprek en dan zeggen dat je even gaat bidden komt gewoon niet goed uit. Laat maar!

Maar soms kunnen er bijzondere ontmoetingen uit voortkomen.

Op een camping in Spanje werden we eens aangesproken door een echtpaar dat een klein stukje verder stond.
Het waren Zwitserse mensen. Ze vroegen of we zondag mee gingen naar de protestantse Vakantiekerk  in een plaatsje verderop.
Ze hadden gezien dat wij voor het eten gewoon waren te bidden. Dat gaf hun een reden om met ons in contact te treden.

Verrast was ik ook door het volgende:

Ik was eens aanwezig bij een lunch met een groep mensen die samen een studiedag aan het voorbereiden waren. We waren samen met de toekomstige sprekers. Ik kende niemand van de andere genodigden.
Het eten stond op tafel. Ik vouwde mijn handen sloot mijn ogen om te bidden.
Ik ben allang opgehouden stilte te vragen en zal zeker niet voorgaan in gebed of zoiets.
Vaak gaat het gesprek gewoon door.

Deze keer zei één van de andere mensen aan tafel, een vrouwelijke hoogleraar:
“Willen jullie even stil zijn mensen de Allerhoogste wordt aangeroepen”.

Toen we later op de studiedag elkaar weer zagen vertelde ze dat ze liberaal Joods was. Maar ze was allang niet meer naar de synagoge geweest. Na die werklunch was ze weer gegaan. Ze had de draad weer opgepakt. We spraken er kort over. Ze weidde er niet over uit. Ze deelde het mee.

Omdat de Allerhoogste was aangeroepen had ze opeens het belang ervan ingezien.

Dorothea Timmers-Huigens

1 Reactie

  1. Sandra Goudswaard

    Hi Dorothea, wat fijn dat je dit geplaatst heb. Heel herkenbaar en ik probeer er ook zo aan vast te houden – als mensen er vreemd van opkijken moet het geen reden zijn voor mij om me ongemakkelijk te voelen….

    Fijne dag,
    Sandra Goudswaard

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *