Een klein berichtje in het nieuws. Henriëtte Pimentel krijgt na 78 jaar postuum een onderscheiding voor het redden van ruim 800 joodse kinderen. Zij was hoofdleidster van de Joodse crèche tegenover de schouwburg in Amsterdam waar de joden verzameld werden voor transport naar Westerbork en vervolgens naar de vernietigingskampen.

Na 78 jaar erkenning voor een verzetsheld. Een vrouw. Na 1945 was er in de geschiedschrijving over het verzet geen ruimte voor de rol van vrouwen. Verzet plegen was immers mannenwerk.
Het spreekt vanzelf dat vrouwen geen apostelen konden zijn, dus werd in de vertaling van de bijbel vanaf het eerste begin hun naam veranderd in een mannennaam.
Vrouwen waren ongeschikt om Gods boodschap door te geven toch?

Het duurde tot 1996 voordat een vrouwelijke predikant in de synode van de toen nog Hervormde Kerk het Heilig Avondmaal mocht bedienen.
En ook toen waren er mannenbroeders die zich hevig verzetten tegen de bediening van dat sacrament door een vrouw.

Maar alle eeuwen door hebben vrouwen belangrijke taken gehad in de kerk en in de maatschappij bij het doorgeven van het geloof. En bij het uitvoeren van allerlei praktische taken in en rondom alles wat met de kerkgemeenschap te maken heeft.

Er is een vermoeden dat Luther veel gebruik maakte van het feit dat zijn vrouw voor hem teksten kon schrijven. Niet omdat hij het dicteerde maar omdat zij goed onder woorden kon brengen wat hij bedoelde.

Het Jodendom heeft bepaald dat je Jood bent als je moeder Jodin is, want de moeder is degene die het geloof doorgeeft. Niet omdat ze er verantwoordelijk voor is. In tegendeel.
Ook in het traditionele conservatieve Jodendom doen mannen het theologische studiewerk.
Maar het besef is er dat vrouwen de dragers zijn van de emotionele kant van de geloofswaarheden.

Jammer dat we eeuwenlang in de kerken elkaar hebben wijsgemaakt dat vrouwen nu eenmaal ongeschikt zijn voor de geloofswaarden en de moed die dat met zich meebrengt.
Maar in deze tijd kunnen we niet anders zien dan dat het kerkenwerk voor een groot deel gedragen wordt door vrouwen die alle taken die nodig zijn gaande houden.
En daar zijn de mannenbroeders maar wat blij mee.
De erkenning van een vrouwelijke verzetsheld hangt daar misschien mee samen.

Dorothea Timmers-Huigens

2 Reacties

  1. Alida

    Ik word er blij van, zoals je het werk van vrouwen onder de aandacht weet te brengen.

  2. Tiny Dekker

    Zo zie je maar weer, dat het goed is om samen te werken!

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *