Tijdens het afscheid van ds. André van den Bor richtte Tiny Dekker, namens de werkgroep pastoraat, een dankwoord aan hem. Dat is niet uitgezonden via Kerkdienstgemist.nl. Was je er niet bij of wil je haar dankwoord nog eens nalezen, dan staat de volledige tekst hieronder.

Andre,

Je bent, was, voor mij de eerste vaste predikant in mijn wijk, waar ik me op kon focussen m.b.t. het pastorale werk binnen onze gemeente.
Ik zocht houvast en vooral ook samenwerking om, dit voor mij, onbekende werk, vorm te geven.
Daar heb je mij in die drie jaar absoluut in gesteund!

In het beschouwelijk kijken naar wat er gebeurt binnen deze gemeente heb ik zeker aansluiting bij je gevoeld.
Je vrolijkheid, optimisme, het simpel benaderen van dingen die zich voordeden heb ik erg gewaardeerd, ook vaak vrolijk met je mee gelachen.

Je woorden van: “je moet het wel leuk vinden”, anders moet je het niet doen hebben me geïnspireerd te doen wat ik fijn en belangrijk vond, vind. Je hebt me zeker geholpen in mijn groei met dit “werk”.   (Ik zal niet zeggen “vrijwillig” werk en ook niet dat jij de enige bent die betaald wordt voor alle  pastorale werk binnen de protestantse gemeente Roosendaal.)
Tenslotte zijn wij, de kerkenraadsleden, de ouderlingen, diakenen vaak degenen die hier meestal langer blijven dan predikanten.
En ziehier jij hebt het bewijs geleverd!!!!

Je klaagt niet over je werk, je bent heel tevreden; hebt het naar je zin en je kunt het ook heel goed vinden met jezelf.
Gelukkig maar, want met jezelf moet je altijd verder!

Ik heb mogen meemaken dat je betrouwbaar bent, wat je beloofd doe je – vaak – meteen, wat je vergeet mag je aan herinnerd worden.
Erg prettig!

Je bent een gestructureerd persoon, houdt het overzicht.
Je hebt veel bijgedragen aan het ontwikkelen en verduidelijken van een werkgroepen structuur.
De verantwoordelijkheid en ontwikkeling van verschillende bestuurstaken ligt daardoor vooral bij de werkgroepen, die gemakkelijk in contact kunnen komen met gemeenteleden.

Een uitstekende manier om jezelf deels misbaar te maken,  je visie te houden dat de gemeenteleden samen de “kerk” maken.

We zullen het, maar niet hebben over de moeite die er bleek te zijn vanuit de gemeenteleden om eens met jou te bellen, in gesprek met je te komen over je blogs, preken of wat dan ook.
Wat zou dat  toch plezierig geweest zijn als  het vaker gebeurd zou zijn.
Hier in Roosendaal ligt dat blijkt nu, lastig.

Je bent voor mij verfrissend geweest met opzetjes, ideeën.

Ik ervaar je als een prettige voorzitter, die kan helpen knopen door te hakken, maar ook kan zeggen, nou allee, denk er eens over na, dan kunnen we er altijd nog weer op terug komen.
Voor mij een rustgevende manier van omgaan met de dingen die zich aandienen.

Ik heb ervaren dat je van de “kerkorde” bent. Voor mij, toen, nog volkomen onbekend terrein.
Daar heb je mij een vloed aan informatie over gegeven en/of verwijzingen naar de PKN. Soms teveel voor mij om allemaal te bevatten.

Je hebt graag, dat ouderlingen en gemeenteleden zoveel mogelijk bijdragen aan de dienst, (of moet ik viering zeggen?)
Dan dacht ik “wil ik dat?”  Of “nou laten we maar eens kijken”.
Onze response op woorden en lezingen kwamen mij soms wat “rooms”over.
Dan dacht ik,  “nou dit onduidelijk geprevel, hmmm, ik doe niet mee!”

En Andre, ik zou bijna zeggen “gelukkig” ….kwam er een virus over ons heen met zeer ingrijpende beperkende maatregelen, waardoor de predikant weer alles “lekker “  zelf mocht doen tijdens onze digitale diensten.!!
Heerlijk!!! De ouderling kwam er amper nog aan te pas. Daar heb ik ook wel een klein beetje van genoten Andre!
En ook goed opgelet om er wat van te leren.
Maar liever doe ik welkom heten, onbekende en bekende liederen zingen en spelen, handen schudden of groeten aan het eind van de dienst en een bakje koffie drinken met iedereen!

De Prikkel acties die je i.s.m. Marjo hebt vorm gegeven vond ik fantastisch! Sommige zaken zijn mogelijk ook in te passen voor anderen buiten onze kerkgemeente. Ik heb het als dramatisch ervaren dat het dit jaar zo open is afgelopen zonder enige vorm van afsluiten.

Nu zal ik zelf nog tot een afsluiting moeten komen en jawel hierboven heb ik een aantal zaken benoemd die ik ervaar als het zaaien van grote en kleine zaadjes.

Als aandenken aan onze Roosendaalse Protestantse Kerkgemeenschap én om mee te nemen in je nieuwe – ik zou bijna zeggen “parochie” –  maar ik zeg: “gemeente” Maarland; je eigen TUIN in Zeerijp,  geef ik je wat zonnebloem zaad mee om te zaaien het komende voorjaar, bij voorkeur in mei.
Ik heb het zaad zelf gezaaid en geoogst, ik heb gezien dat er van alles mee kan gebeuren, heel veel dingen die je niet direct wilt, maar ook met verwondering gezien, wat er ontspruit aan een klein zaadje.

Om, maar eens wat te noemen:
– de schapen vreten het juist ontsproten plantje op,
– de maaimachine verbrijzelt het plantje,
– het zaad is op een plaats gezaaid waar het niet kan ontkiemen,
– men heeft de hele boel omgeploegd of weggeschraapt in de veronderstelling dat het onkruid was,
– het is te droog geweest ten tijde van ontkiemen,
– te laat gezaaid en ga zo maar door.

Maar ook zie ik verwonderlijk mooie en grote zonnebloemen opgroeien, kleintjes die het moeilijk hebben, maar ze komen op en worstelen door! Het uiteindelijke resultaat is dat één zonnebloem heel veel nieuwe zaden oplevert, zich opnieuw kan uitzaaien en bovendien voedsel oplevert voor vogels en andere dieren!!!

Andre je woordelijke zaadjes kun je natuurlijk altijd zaaien en dat heb je ook hier gedaan.
Het blijft altijd zo, dat de mens, de gemeente daarvoor ontvankelijk moet zijn om te groeien en te bloeien. Niks nieuws natuurlijk.

Andre ik zal je als pastoraal maatje erg missen, ik dank je voor je support en……. Ik vind dat je te vroeg weg gaat!
Het gaat je goed in je nieuwe gemeente Maarland ! !

Adieu!.

Als slot speel ik je toe:  Het is geen gregoriaans lied maar Duits  “Klange der Andacht”  van Herman Wenzell
Met een warm Hartelijke Groet,

Tiny

1 Reactie

  1. Lieke Rooijmans

    Jammer Tiny, dat je de woorden die de gemeente kan antwoorden en bijdragen ‘ Rooms’ noemt. Volgens mij is dit uit de eerste Christen gemeenschap afkomstig. De R.K. Kerk heeft dit altijd gedaan en wij komen daar nu ook weer op terug. Volgens mij niets mis mee.
    Heb wel begrepen dat meerdere kerkleden dat zo gevoeld hebben omdat zij de achtergrond niet kennen. Misschien meer communiceren bij iets dergelijks.

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *