Afgelopen zondag, en twee weken daarvoor, hebben wij tijdens de kerkdienst afscheid genomen van “onze” twee predikanten, Marjo en André.
Het waren mooie diensten, of vieringen, zoals André dat zou zeggen.

En we gaan beiden missen. Maar na een tijd van afscheid nemen komt nu ook de tijd van vooruitkijken.
We staan als gemeente voor een aantal uitdagingen: we zijn een tijdje een vacante gemeente, langzaamaan worden de kerkdiensten weer een beetje gewoner (dat wil zeggen: er mogen meer mensen in de kerk om de kerkdiensten bij te wonen).
En wat mij dan steeds maar weer in gedachten komt is dat we het samen als gemeente moeten doen!

De situatie zoals die nu is, vraagt creativiteit van ons allemaal, van ieder gemeentelid.
Want dingen zullen nu anders gaan dan we gewend zijn. Maar er kan nog heel veel!
Alléén kunnen we weinig, samen kunnen we veel!

In mijn toespraak voor Marjo haalde ik onderstaand gedicht aan van Dietrich Bonhoeffer.
Hij schreef dit gedicht in de gevangenis, in de laatste jaren van zijn leven, wat vroegtijdig werd beëindigd door de nazi’s.

“Niet wat je wenst, maar resoluut het goede doen.
Niet dromen over mogelijkheden, maar onbevreesd de werkelijkheid aangrijpen.
Vrijheid ligt niet in verheven gedachten, maar alleen in de daad.
Aarzel niet langer, ga de storm in en handel,
Gedragen door Gods woord en je geloof,
Juichend zal de vrijheid je geest ontvangen.”

Deze woorden getuigen van moed en geloof. Van twijfel en angst.
Gevoelens die ons allen niet vreemd zijn; zeker in deze onzekere tijden binnen onze gemeente.
Maar laten we niet vergeten dat Gods woord én ons geloof ons dragen.

 

 

1 Reactie

  1. Willie Mulder

    Prachtige en bemoedigende woorden Leane, dankjewel daarvoor. Het raakt me enorm, waardoor ik de noodzaak voel dit met je te delen. Dit hebben we nodig als gemeenteleden aangezien de “klap” van het vertrek van beide predikanten bij mij en Gerard nog erg nadreunt.

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *