‚ÄčUitleg over de liturgische schikking

Een grillige weerbarstige stronk als fundament,
ooit verbinding zoekend met de levenskracht van de aarde.
Symbool ook voor de grond van ons bestaan, begin en einde, van geboorte en dood.
Achter de stronk strekken zich roestbruine takken uit met  roodgele bloemetjes,
als teken van vuur en bezieling en standvastigheid.
In het centrum twee bolvormige chrysanten,
de gouden bloem en vaak gezien als het wezen van de zon.
Onder de grond van de chrysanten,
gaat het siergras haar eigen gang, op zoek naar nieuwe wegen.
et geheel van de schikking staat voor:
verharding en zachtheid
verbeelding en kracht
grillig en toch in evenwicht

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *